პოეზია · ლირიკა
ჩემი გასაჭირი
აივანი, სახლს რომ ღია თვალივითუნდა ჰქონდეს, ბრმაა, ცემენტისაა,არავითარ სივრცესთან არ მაკავშირებს,თავგადაპარსულ ხეებთან,ისედაც, დავკარგე საერთო ენა,ვდგავარ და მტვერი მედება,უპატრონო ნივთივით,მოპირდაპირე აივანზეასეთივე მტვრიან მეზობელთანკონტაქტს ვამყარებ:_ ჩემო არავინ! ინატრე თოვლი,რომელიც მნიშვნელოვანს გაგხდის,ან სიცხე, რომელიც გაგადნობს,რასაც სიყვარულს დააბრალებდა თანაგრძნობას დაიმსახურებ.მე დავწერ ამის შესახებ,მე მეხერხება სხვის გასაჭირზე წერა,სხვის თოვლზე, სხვის სიცხეზე,სხვის სიყვარულზე,სხვის ღია თვალივით აივანზედა ჩემსაზე, რომელიც ბრმაა...