პოეზია · ლირიკა
*** "ჩვენ ვგავდით ფოთლებს"
ჩვენ ვგავდით ფოთლებს, რომლებსაც ქარიდააქროლებდა თვის ნებაზე,რომლებსაც გრძელი და ცივი ქარიდააქროლებდა თავის ნებაზე.
და ჩვენც მივქროდით. ცაში ციოდადა ერთმანეთში ჩახლართულები,ვერ გვეწეოდნენ და მოგვწიოდნენსველი ტოტები და მავთულები.
ჩვენ კი მივქროდით. ნაცრისფერ ცაშიმივქროდით, როგორც თეთრი ღმერთები.თუმცა არავის არ სწამდა მაშინჩვენი ფიქრები და იმედები.
და ვეშვებოდით სახურავებზე,ქვაფენილებზე და გამვლელებზე,გადაყრუებულ სახურავებზექვაფენილებზე და გამვლელებზე...
და იდუმალი, როგორც წარსულიამოდიოდა ყვითელი მთვარედა ჩვენც გავრბოდით, რომ უსასრულოდგვეცქირა, როგორ ბრწყინავდა მტკვარი.1960წ