პოეზია · ლირიკა
ნუმცა მსმენია სიკვდილი
ვაჟა-ფშაველა 1861–1915
(სიმღერა)
ნუმცა მსმენია სიკვდილიდა ნუმც მინახავ ლომისა!ნუმც მინახია არწივი,შნო აღარ ჰქონდეს ომისა!ლომს ტახტი უდგა მხეცებში,არწივს - ფრინველთა შორისა.რა ლამაზია დილითა,მზე რომ სხივს მოჰფენს გორისა!ნუმც წაუხდება მშრომელსაწმინდა ნაღვაწი შრომისა!დამლახვრელია გულ-მკერდისცხელი ცრემლები ობლისა.უჩირქო, მეტად წმინდააშვილზე ტირილი მშობლისა,ღვთიურს ხმასა ჰგავს, ვისც ძალუძსხმების აკინძვა მწყობრისა,და გულის მკვლელი სიტყვებიენა-წყლიანის მთხრობლისა.ტურფაა ახალგაზრდობა,ზათქი ვნებათა თრთოლვისა.
1914 წ.