პოეზია · ლირიკა
გაუქმებული სამრეკლოები
გაუქმებული სამრეკლოებითავს მახსენებენდა ვით მეგობარსმეფერებიან მუქი ჩრდილებით.
გაუქმებული სამრეკლოებითვალს მისველებენცისფერ ცრემლებით...თვალს მისველებენცისფერ ცრემლებით დაშუა სულში მაკვირდებიან.
შუკას მიჰყვება სახრიანისოფლელი ბიჭი,მიდენის თხებს დაუდარდელად ღიღინებს ისე,თითქოს ამ ქვეყნად,თითქოს ამ ქვეყნადბედნიერია ყველაზე მეტად.
და ღმერთებივით დავიწყებულსიკვდილის ლანდებსაღარაფერი შეეძლოთ თითქოს..შუკას მიჰყვება სახრიანისოფლელი ბიჭი,მე გაუქმებულ სამრეკლოთაფიქრებზე ვფიქრობ.