პოეზია · ლირიკა
კალიები და მოციქულები
ნეტავ, სად არის მოუსვლელის გზა ან ბილიკი,სად ჩამოკიდეს უმკაცრესი, უტყვი გრიგალითიმ სოფლის კარი, საიდანაც არ ისმის ხმაი.ჩამავალი მზის ჟანგიანი ცაშარაგზის მოციქულებს საკუთარ მისიაზე დააფიქრებსდა ეს ცა _სკლეროზის ელემენტებით დაჭორფლილიმხოლოდ შეცდომებს დაგვიმახსოვრებს.გახსოვთ, კალიები რომ შემოესივნენ ქალაქსხასხასა სიმწვანით?მერე როცა უსამშობლობისასეჭვების თოვამ გამთოშადა ყველასაგან გამანაპირა,ისე მომენატრა ის მწვანე სიმწვანედა ისე მომწყურდა,რომ სიზმარშიც ჩამყვა და ამეკვიატა.ჩაფიქრებული მოციქულები კისაკუთარი თავისაგან იკურნებიანდა თავდაჯერებით სნეულდებიან.