პოეზია · ლირიკა
* * * ყრმობის ნეტარო ტკივილებო, მშვიდობა თქვენდა! (მთარგმნელი: ჯემალ აჯიაშვილი)
ყრმობის ნეტარო ტკივილებო, მშვიდობა თქვენდა! -გარჩენილი ვარ სიცივეში, როგორც ბეღურადა ბნელში ფეხებს აფორხილებს ოჩოფეხურადღამე და მასთან წილნაყარი სიკვდილის სევდა.
და სულში წვეთავს მოგონება გარდასულ წელთა,როს ცისკენ მავალს ვარსკვლავები საბნად მეხურადა კიბეებზე - აღმავალი ცის საფეხურად -ცისკრის ნათელში განფენილი საყდარი თვლემდა.
და მზე, რომელიც ანგელოზებს ტოლს არ უდებდა,კვლავ გაიბლანდა შეღამების აბლაბუდებთანდა, როგორც ერთი სხივთაგანი, უჩუმრად მოკვდა.
რას იზამ, სულო, მუნათებით თავს ვერ აიტკენ,როს ცისქვეშეთში - არსაიდან არასაითკენარ ცნაურდება შეგონება ბრძენთა და მოგვთა...