პოეზია · ლირიკა
მივტრიალდეთ
შენში სინათლეა ჯერ არგაგონილი,ჩემკენ ძველებურად მსხვილი წვიმებია,
მიდის ეს ცხოვრება ისევ ჟარგონულად -ძვლებში ტკივილები იმტვრევინებიან.
ჰოდა,განგებასთან ახლა კვლავ ვთავხედობ,რა ვქნა,ჭრილობები მინდა გამიმთელდეს,მინდა შენს თვალებში ისე ჩამახედო,გულზე რაღა ვთქვა და -სულშიც გამითენდეს.
წუხელ შენი სუნთქვა ვთვალე ათასამდე,ცაზე ვარსკვლავია ალბათ მილიარდი,
მოდი,მომეკარი,სანამ დაგვთარსავდესბედი როკაპი და -ზურგით მივტრიალდეთყველა ამქვეყნიურ დავიდარაბისგან,
ნაღდად სიკვდილია დგომა ამდაგვარი,
სანამ ვინმე ცუდმა ბედთან დაგვაბიზღა,ჩვენთან მოსასვლელი მოვჭრათ გზა და კვალი.