პოეზია · ლირიკა
წრის პოეზია
”ჩემ წინ ისეთი აღმართია, რომ შეიძლებასულ ბოლომდე წამოიმართოსდა ჩამეხვიოს ქუჩისპირა ხეების ჩრდილით”. -
ვეღარ მოვეშვი უსარგებლო ლექსების წერას,უსარგებლო - აქამდე, თორემმომტანია რაღაც ხიფათის,ტკივილის, განცდისდა მე, როგორც ბავშვი - ჯემის ქილაში,ჩემს ტკბილ წარსულში ხელს ვაფათურებ.
მიკვირს ოჯახიც და სიყვარულიც,რადგან მხოლოდ სიცოცხლე მაქვს გენეტიკურად.დანარჩენი კი მივიღე, ან დავიმსახურე,როგორც ჯილდო, როგორც სასჯელი,მივიღე, ან დავიმსახურე
და ამ ყოფაშიშენ ხარ სიბნელე,ყველა შუქზე თავისთავადი.