პოეზია · ლირიკა
წარწერა ერთი სამარის ქვისა
ლადო ასათიანი 1917–1943
რ. მ-ს
ჰეი, შენ, დიდი მომავლის ლანდო,ლაჟვარდებიდან რომ იყურები,ეს ჩემი სენი თუ დაგემართოს,ამაზრზენი და განუკურნელი, _ეს ჩემი სენი თუ დაგემართოსდა მოიხადო, როგორც სახადი,ჰეი, შენ, დიდი მომავლის ლანდო,ერთი თხოვნისთვის ნუ დამძრახავდი:თუ მეცნიერის გონების ღონემუმალ განკურნოს ჭლექით სნეული, _მაშინ მომნახე და მომიგონესამარადისოდ მიწად ქცეული!
1941