პოეზია · ლირიკა
სიზმრადნახული
ლადო ასათიანი 1917–1943
ლაჟვარდი იყო სუფთა და ღია,მიმზერდა იის ცისფერი თვალი,მღეროდა ვიღაც და სამაიასცეკვავდა სამი უცნობი ქალი.
გადავიარე სინათლის ზღვარიდა უცნაური ვნახე ხატება -ჯერ არ მინახავს ქვეყნად ამგვარიგასაოცარი გამოცხადება.
სულიერივით დარბოდნენ ხენი,ფრინველებს ლხენით ვესროდი ისარს,მოჰყავდათ ჩემსკენ ფასკუნჯებს ფრენითპირმშვენიერი მნათობი დღისა.
ისე ბრწყინავდა ვერცხლის ხეხილი,გაოცდებოდით ფერთამხილველი, ―ოქროს მთა-ბარი და მთაგრეხილი,გამოცხადება გასაკვირველი!
ოქროს გალიებს, ოქროს ზარებით,და გალიებში სამოთხის ჩიტებსვუმზერდი, ვიდექ ფერნამკრთალებიდა გრძნეულივით ვუსმენდი კიდეც.
და მერე, როცა მეტოქემ მთვარისგადამაფარა სინათლის კალთა, ―უეცრად გაქრა ზმანება მკრთალიგანათებული ოცნების კართან.
1938