პოეზია · ლირიკა
ანდერძი
ლადო ასათიანი 1917–1943
იყავი მუდამ ასე წარმტაცი,არ შეარცხვინო შენი მანდილი,გახსოვდეს მუდამ შენი ვაჟკაცი,შუაგულ ცეცხლში გადავარდნილი.
გეცვას ქართული კაბა, ქათიბი,წმინდა სამოსი ჩვენი დედების,იყავი მუდამ ასე ნატიფიდა ნურასოდეს ნუ დაბერდები!
რომ ის შორს მყოფი, სადღაც შენს იქითმაინც გხედავდეს ალავერდობასდა შენ გეტრფოდეს, როგორც ბესიკიეტრფოდა თავის ანა დედოფალს!
იყავი მუდამ შეუშიშარი,აწმყოსთან ერთად გწამდეს წარსული,და მოკვდი ისე, როგორც შუშანა,მოწამე არჩილ მეფის ასული.
ნუ მოისურვებ სხვა ქვეყნის ამინდს,გიყვარდეს მხოლოდ შენი მამულიდა თუ ტირილის დაგიდგეს ჟამი,მონახე ჩანგი და სალამური!
იყავი მუდამ ასე წარმტაცი,არ შეარცხვინო შენი მანდილი,გახსოვდეს მუდამ შენი ვაჟკაცი,ბნელ უკუნეთში გადავარდნილი!
1940