პოეზია · ლირიკა
მძევალს, რომელსაც თავი მოაჭრეს
მძევალო,რომელსაც თავი მოაჭრეს,მაპატიე,თუკი იმ დროს,თავს რომ გაჭრიდნენ,ამის არმცოდნე,წყლით ვიგრილებდი სახეს და კისერს.მაპატიე, რომ ვერ გიშველე,რომ ჩემებურად მეც ვეკუთვნიიმ სინამდვილეს,რომელმაც ასე გაგიმეტა...ტრიალებს მიწა,და, შესაძლოა,ამწუთს ცის იმ ნაწილს ავყურებ,რომლის ქვეშაცახლად მოჭრილი შენი თავი იდო მიწაზე.და მაპატიე,რომ კბილიც კი არ მტკივა ახლა.მაგრამ, თუკი მთელი ჩემი პოეზიიდანთუნდაც ერთი წვეთი ეკლესია გამოიწურება,ის ეკლესია წმინდანად გრაცხსდა სჯერა - როცა გაისვრიან ატომურ ბომბებს,ცა მათ ერთ-ერთ გამაუვნებლადშენ გამოგგზავნის.
2009