პოეზია · ლირიკა
* * * როცა დამთმე და საუკუნო ნათელს შეერთე (მთარგმნელი: ჯემალ აჯიაშვილი)
როცა დამთმე და საუკუნო ნათელს შეერთე, -ჩემო ზურმუხტო, ჩემო ლალო, ჩემო ამარტო,-მიწურვილ იყო გასაქრობად სუსხი სამარტოდა ზღურბლთან იდგა გაზაფხული ოცდამეერთე.
გარდახდა ეტლი, თავო ჩემო, დაცხრა მეეტლედა როცა ზენამ აღსასრულის ჟამი გამანდო, -შენ, როგორც მწირი - უბინაო, უმისამართო -უფალს გაენდე ნაღვლიანად და გაევედრე...
ო, ღმერთო, ღმერთო, წარმიძეხი მართალ ბილიკზე,რომ საწუთროდან უკუმდგარი ცისკენ მივიქცე,მომმადლე ლოცვა ჯვარცმულისა - შეგთხოვ ქვითინით, -
ყველა ავსულს და ბოროტეულს თვალი დაუვსედა სიბნელიდან გამომკრთალი მარგალიტივითკვლავ აღმაბრწყინე ანგელოსთა დღესასწაულზე...